Zoeken
  • Sytske Gietema

Samen

De term tropenjaren heb ik meer dan eens gebruikt en besproken. Voor mijn gevoel krijgt deze term ook elke dag meer inhoud en meer lading.


Het aantal scheidingen van mensen met jonge kinderen verbaast/verbaasde me vaak. Maar het lukt me ook steeds beter om de andere kant te zien: mensen die nog bij elkaar zijn ondanks dat ze een aantal kleine kinderen hebben (grootgebracht), dat verdient bijna een medaille!


Want het valt absoluut niet mee, elkaar weer vinden na een lange en volle dag/week/maand. Elkaar weer echt zien voor de aantrekkelijke man/vrouw waar je ooit (soms lijkt het 100 jaar geleden) voor bent gevallen. Echte gesprekken voeren in plaats van de korte dienst-mededelingen en regeldingen, negen van de tien keer over de kinderen. Wie brengt naar school, wie haalt van zwemles, die heeft een kinderfeestje, hebben we al een cadeautje? Hoe doen we dat met trainen en eten? Neem jij wat mee? Oh, extra werken, regel je zelf oppas? Ik kan dan wel om half 4 thuis zijn maar eerder red ik echt niet.


Ik zou wel een blog vol kunnen schrijven over dit soort gesprekken, maar dat kun je vast zelf verder invullen.


Samen, echt samen en in contact. Voordat we kinderen kregen, maakten we elke avond een ommetje samen voordat we op de bank ploften en schermen gingen absorberen. Dan komen er kinderen en ga je mee in hun ritme. Inmiddels lukt het ons om bijna elke avond weer even samen een rondje door de wijk: babyfoon mee en binnen een straal van een paar minuten blijven. Onze quality time, gesprekken voeren zonder onderbroken te worden. Want dat worden we overdag soms zo vaak dat we al niet eens meer de moeite nemen om een gesprek te beginnen.


Dit rondje geeft ons rust en doet ons inzien dat we meer zijn dan BV heit en mem. Het bedrijf dat 24 uur per dag doordraait, of in ieder geval bereikbaarheidsdienst heeft. Het bedrijf wat niet ontslaat, wat geen promotie geeft, geen salarisverhoging, geen vakantiedagen. Het bedrijf met de ene dag de meest ondankbare klanten die je je kunt voorstellen en die je de andere dag enorm veel energie geven. Het bedrijf zonder taak-functie omschrijving, behalve dan dat je all-round inzetbaar moet zijn.


Laatst namen Ruben en ik twee snipper-dagen (lang leve opa en oma!!) en gingen samen op pad. Hoe onwennig was het om niks te hoeven! We stonden constant aan en wilden snel snel en door door. Heel bewust hebben we onszelf gedwongen om te gaan zitten. In alle rust een kop thee te drinken om vervolgens gewoon nog even te blijven zitten. We doezelden weg, deden wel drie hazenslaapjes overdag en genoten van ons bezoek aan de supermarkt. Zonder vluchtgevaarlijke en/of jengelende kinderen konden we alles inladen waar we zin in hadden. En in het kader van een bucket-list afvink dronken we een gratis kop koffie. Niet al boodschappend, maar echt zittend aan de koffietafel midden in de winkel.


foto 1: ongeveer 100 jaar geleden, toen we nog met z'n 2en waren (en ik net een paar weken zwanger van Tieme). And then this happened.. (foto 2). Nu is onze we-time schaars, maar het doet ons ontzettend goed. (foto 3,4,5). Foto 6: een van de hazenslaapjes, omdat het kan!


We hadden lol, voerden gesprekken, maakten contact en vonden elkaar oprecht nog heel erg leuk. We misten de kinderen een beetje en vonden het moeilijk om rust te pakken. Toch namen we ons voor om dit echt vaker te gaan doen, maar dan ook echt! En ik denk dat dat ditmaal gaat lukken. Omdat we beide hebben ervaren hoeveel lucht je kunt krijgen als je de ruimte hebt. En lucht is van levensbelang. Voor jezelf, maar zeker ook voor je samen, als stel en als gezin (of BV).


#blog

#momblog

#familyblog

#deaanmoddermem

#eerlijkouderschap

#eerlijkoverouderschap

#imperfectouderschap

#samen

#stel

#BVheitenmem

#tropenjaren

#functieomschrijving

95 keer bekeken