Zoeken
  • Sytske Gietema

Fietsen

Bijgewerkt: 18 mei 2019

Elke fietsrit waarbij Jelte zelf fietst, kost me een jaar van m’n leven, denk ik. Want óf Jelte is een geboren stuntman, of hij heeft het ruimtelijk inzicht en de voertuigbeheersing van een guppy.


Snelle Jel(T)e (augustus 2018)

Veel dingen kon en deed Jelte al vroeg, in navolging van zijn grote broer. Maar waar Tieme op zijn derde al flink wat kilometers maakte, wachtte Jelte een jaartje langer met zijn debuut op de fiets. Helemaal niet erg natuurlijk. Wel willen we het, nu hij de geest heeft, blijven oefenen en blijven fietsen met hem.


Zo ook vandaag, we gingen naar de bieb. Paar bochten, fietspad op, bruggetjes over, nog een paar bochten en klaar. Toch heeft het me, ook vandaag weer, bloed, zweet en tranen gekost.


Het eerste stuk ging, op een wat wiebelig stuur na, prima. Halverwege bedacht meneer echter dat het te warm was om met zijn sjaal om te fietsen. Hij wilde deze al fietsend van zijn nek trekken. Ik riep “NEE, even wachten!!”, maar het was al te laat. Een paar meter lang fietste hij met zijn colsjaal voor zijn gezicht, ook voor z’n ogen, tot hij besloot te stoppen.


Met een wanhopig ‘o jezes’ van mijn kant, stapte hij midden op het fietspad af. Gelukkig beschikten de fietsers achter ons over anticiperend vermogen en dus was er geen botsing, maar ik had het hart in mijn keel en de moed in mijn schoenen.

Op dit punt zorgden mijn schrik en frustratie ervoor dat ik mijn weerbarstige zoon bij zijn kraag pakte, en hem eens streng toesprak.


We gingen verder en wonder boven wonder bereikten we heelhuids de bibliotheek. Toevallig kwam opa ook net aan fietsen en alles was vergeten. Tot de terugreis...

Tijdens ons half uurtje in de bieb had een vluchtgevaarlijke Sanne al voor verhoogde stresslevels gezorgd, dus de modus waarin ik weer op de fiets stapte was verre van relaxed.


"Let op de auto’s, kijk voor je, niet zo slingeren, hou je stuur recht, meer aan de kant, nee, andere kant, handen aan t stuur", etc, waren commando’s die ik mezelf hoorde roepen en waarvan ik me ondertussen afvroeg wat er überhaupt zou aankomen.

Toen een auto ons succesvol had gepasseerd, besloot ik eens diep adem te halen en het wat meer los te laten. Dat ging best goed. Tot 5 meter van onze voordeur...

Jelte, denk om het paaltje!!!


Oefening baart kunst... (februari 2019)


#blog

#momblog

#familyblog

#deaanmoddermem

#eerlijkouderschap

#imperfectouderschap

#childhoodunplugged

#scharrelkinderen

#fietsen

#fietsenmetkinderen

#oefeningbaartkunst

#bloedzweetentranen

#loslaten

#stuntman

2 keer bekeken