Zoeken
  • Sytske Gietema

Bijna twee

Bijgewerkt: 18 mei 2019



Nog een maand, dan hebben we weer een peuter in huis. Sanne wordt dan twee! Twee! Laatst vroeg iemand hoe oud ze was en ik betrapte mezelf er op dat ik haar leeftijd doorgaf als ‘ruim anderhalf’.

Ontkenningsfase, wellicht.


Bij de jongens had ik het tegenovergestelde; Tieme was nog geen drie en een half toen we hem al ‘bijna 4’ noemden. Jelte is, in navolging van zijn grote broer, altijd al ‘oud’ geweest voor zijn leeftijd. Pas nu hij in groep 1 zit, zien we hem soms echt als de kleine jongen die hij is; zijn wilskracht, karakter en grote ego hebben tot die tijd veel weten te verbloemen.


Maar nu Sanne, een heel ander verhaal! Ik wil er eigenlijk niet aan dat ze AL twee wordt, dat het dus alweer twee jaar geleden is dat ik hoogzwanger rondwaggelde en me elke dag weer verbaasde over de afmetingen van mijn buik.


8 maart 2017, de dag dat ik mocht bevallen van ons jongste. Van de kers op de taart, slagroom op het toetje enzovoort. Hoeveel clichés kunnen we verzinnen?

Onze jongste zal ze blijven, mijn kleine meid ook. Een baby niet meer. Hiervan zal ik best een aantal dingen gaan missen omdat ik verwacht- en voorspel dat ze minder gaan worden: Het aanhankelijke, de manier waarop ze zich heerlijk tegen me aan weet te nestelen en het dragen in de draagdoek.


Gelukkig zijn er ook veel dingen om naar uit te kijken:

* Het feit dat haar pony zo lang wordt, dat het haar achter haar oren past. Ze heeft namelijk een hekel aan getemd haar, en trekt alles er binnen een paar minuten uit, hoe strak het elastiekje of klein het speldje ook. Zelf ben ik zo ongeveer allergisch voor haar in mijn ogen en krijg plaatsvervangende kriebels als ik Sanne's haar zie...


wild hair, don't care (foto: Ruben)

* Haar ontdekkingstocht naar zelfstandigheid; is al gestart: ze wil zelf lopen, een buggy is toch zo 2018! Zelf traplopen en per se de leuning willen vasthouden terwijl ze daar eigenlijk nog net te klein voor is.

Dit zeg ik met gemengde gevoelens want ze wordt ook met de dag meer vluchtgevaarlijk en bij haar trap-stunts houd ik regelmatig mijn hart vast, maar laat haar ondertussen begaan want ZELF DOEN!!!

* Dat ze meer woorden gaat leren om zich uit te drukken: nu komt ze nog een heel eind met DIE DIE en vage klank-omschrijvingen waardoor we een dreumes-versie van hints/lingo spelen om erachter te komen wat ze precies bedoelt.

* Nog meer boekjes lezen en liedjes zingen, tot we op het punt komen dat Sanne zelf de zinnen gaat afmaken en de woordjes meeleest en mee zingt.


En er zijn dingen waarop ik hoop:

Nachten doorslapen; na twee jaar is dat iets waar ik wel echt aan toe ben, al maken de nachtelijke knuffels veel goed.


Maar bovenal dat ze net zo vrolijk, ondernemend, scherpzinnig, sociaal, lief, assertief en outgoing blijft als dat ze nu is en zich heerlijk op haar eigen tempo mag ontwikkelen.

Over een maand is er geen ontkomen meer aan: dan ben ik officieel weer een #toddlermom


ZELF DOEN!

#blog

#momblog

#familyblog

#deaanmoddermem

#eerlijkouderschap

#imperfectouderschap

#toddler

#peuter

#ontkenningsfase

#jarig

#gemengdegevoelens

#zelfdoen

#bijnatwee

0 keer bekeken