Zoeken
  • Sytske Gietema

Bijna 3

Vorig jaar rond deze tijd schreef ik de blog ‘bijna 2’, inmiddels is onze ‘baby’ al bijna drie! Lange tijd zei ik dat ze twee-en-een-half was, maar daar kwam ik op een gegeven moment (zeg maar vorige week) niet meer mee weg.



Tijd om terug te blikken op een jaar wat is voorbij geraasd. Waarin er volop ontwikkelingen waren en waar Sanne als soort van vrolijk elfje met temper-tantums doorheen danste.


Het drie-letterige woord, de krachtterm beginnend met een K is haar al bekend.

Het is momenteel bijna een standaard-voorzetsel. Niet zozeer omdat ze boos is op iedereen en alles, maar omdat ze merkt dat het uiten hiervan iets triggert in de mensen om haar heen. Het is alleen niet heel erg sociaal geaccepteerd om te worden aangesproken met de titel kutmem, kutheit of kuttieme, in de supermarkt leidt dat wel eens tot vreemde blikken. Snap ik. Het is een fase, de veelgebruikte frase.


Dit mantra is voor mij niet genoeg. Ze daagt me uit om nog dieper te graven, achter haar gedrag haar behoeftes te zien en in deze behoeftes haar tegemoet te komen. Wat doet het met mij wanneer ze zo standvastig is? Ga ik haar ontkennen en voorbij aan haar wensen, of lukt het me om écht te luisteren haar te horen. Hoe erg is het nou echt dat ze een kleding combo aantrekt die wellicht een keer in de mode zal komen, maar dat nu nog niet is. Niet erg en dus geen strijd.


Het vraagt wel geduld en veerkracht, zeker wanneer ze, zich onbewust van tijdsdruk, ontdoet van haar broek en luier omdat ze graag op de WC wil plassen. Een superstap in het zindelijkheids-proces, maar wanneer mem met de armen vol tassen over vijf minuten kinderen moet ophalen, niet handig getimed.


Vervolgens wil ze steeds opnieuw 'op de wc' terwijl je zou denken dat de blaas nu wel eens geleegd is.. Naja, meebuigen dan maar en het zien als een oefening in mindfulness.


Zelf fietsen, op de skelter, naar de juffen op school, meespelen met haar broers, boekje lezen, puzzelen, bouwen met de duplo. Op de konijnen passen, liedjes zingen, verhaaltjes luisteren en het liefst bij heit en mem op het grote bed slapen. Helpen, voelen, meeleven. Chillen op de bank, beweeglijk uitrusten, laatjes plunderen, met stift de muur versieren, zelfbediening in de voorraadkast. Bakken, kleuren en een blokje om. Alle hondjes willen aaien die we tegenkomen, 'net benauwd'.


Gehoord worden, gezien en erkend: elk mens jong of oud wil dit. In de peuterfase kun je dit nog ongegeneerd uiten en zorgen dat ze je zien, en horen. Zelf heb ik het weer moeten leren: mezelf uitspreken, een soort gezond egoïsme aanwenden, gaan staan voor wat ik belangrijk vind. Stampvoetend op de grond gaan liggen doe ik niet meer, wel lukt het me steeds beter om trouw te blijven aan mijn gevoelens. En daarbij gebruik ik mijn innerlijke peuter, met onze pracht-dochter als levend voorbeeld.

#blog #familieblog #mamablog #eerlijkoverouderschap #imperfectouderschap #bewustouderschap #levenslessen #peuter #bijna3 #geduld #peutermama #jekindalsspiegel #jekindalsvoorbeeld #chooseyourbattles #mindfulness #mindfulouderschap #persoonlijkegroei #persoonlijkeontwikkeling #letthemexplore #laatzeontdekken #laatzezijn



31 keer bekeken